บทที่ 92 เสี้ยมให้แตกกัน

"ไอ้บ้านั่นมันพยายามเสี้ยมให้เราแตกกัน มีสติหน่อยสิดาว!" เข็มทิศพยายามอธิบาย แม้ภายในอกจะเดือดพล่าน

"ถ้าคุณอยากให้ดาวมีสติ คุณก็หยุดแล้วกลับไปซะ!"

"ผมไม่ไป! จนกว่าเราจะคุยกันให้รู้เรื่อง!" เข็มทิศดื้อดึง ขยับเท้าก้าวเข้าไปหาเธออีกก้าว

แทนไทอาศัยจังหวะที่อิงดาวหันหลังให้ ยกมือเช็ดเลือดมุมปาก แตะโห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ